Ο Όλσεν ήρθε με υψηλές περγαμηνές στον ΠΑΟΚ, προκειμένου να αποτελέσει τον βασικό τερματοφύλακα της επόμενης τετραετίας. Σωματικά προσόντα έχει, αλλά σ'αυτό το επίπεδο του λείπει το βασικό. Δεν έχει αυτοπεποίθηση, δεν έχει τσαμπουκά, αλλά φόβο κι ηττοπάθεια. Έννοιες που δεν συνάδουν με το DNA τόσο του ΠΑΟΚτσή, όσο και του πρωταθλητισμού. Είναι χαρακτηριστικό χθες, πως μετά το τέρμα που δέχεται ο Μακ του ζητάει τον λόγο, με άκρως επιθετικό ύφος. Όσον αφορά το καθαρά αγωνιστικό πάλι, ο τερματοφύλακας πέφτει με το πρόσωπο, με τα χέρια, με το κεφάλι κι όχι με μπλοζόν με τα πόδια. Και θα μου πείτε τι να δούμε Γλύκο; Ξαναζεσταμένο φαγητό. Γιατί όχι; Θα είναι άλλωστε η τελευταία του ευκαιρία. Και το ξέρει κι ο ίδιος. Τέλος, θα αναφέρω ένα ρητό που μου έχει διδάξει η ζωή, για να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα, πρέπει να δεχθείς πως υπάρχει. Καλημέρα σε όλους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου