Άμυνα η αχίλλειος πτέρνα ...

Για τρίτη διαδοχική χρονιά η αμυντική γραμμή της ομάδας αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα. Ο ΠΑΟΚ παίζει παιχνίδι κατοχής, δημιουργεί και χάνει ευκαιρίες, ωστόσο ο αντίπαλος σε μία και μόνο ευκαιρία μπορεί να του βάλει γκολ με ευκολία. Το είδαμε στα Γιάννινα, το είδαμε με την ΑΕΚ, το είδαμε και με τον Ολυμπιακό. Τι γίνεται; Ο Τούντορ παραδέχθηκε πως ο περσινός ΠΑΟΚ αγωνιζόταν με αφέλεια, έτσι προτίμησε να παίζει σταθερά με τρεις πίσω, ώστε να μην τρώει κόντρες κι εύκολα τέρματα. Καλά ως εδώ, αλλά εγώ θεωρώ, πως είναι θέμα προσώπων. Ο Δικέφαλος δεν έχει σταθερό τερματοφύλακα, δεν έχει γκολκίπερ που δίνει βαθμούς. Το παλικάρι είναι φοβισμένο και δεν ξέρω, πόσο θα αντέξει στα δοκάρια. Στην άμυνα ο Ρικάρντο Κόστα είναι ηγετική φυσιογνωμία, βοηθάει στην ανάπτυξη, αλλά έχει αργά αντανακλαστικά, βλέπε την φάση του γκολ του Ούμπιντες. Ο Τζαβέλλας, έχει πάθος, ξέρει και τη θέση του αριστερού μπακ, αλλά κάνει συχνά φάουλ αφέλειας, βάζοντας τον αντίπαλο στην περιοχή μας. Ο τρίτος της παρέας Μιγκέλ Βιτόρ, θεωρώ, πως απλά δεν είναι για τον ΠΑΟΚ, του λείπουν πολλά. Σε αυτούς προσθέτω και τους πλάγιους. Όταν μιλάμε για μπακ, όπως ο Κίτσιου, ο Κωνσταντινίδης κι ο Λέοβατς έχω παράπονο, αν την πλευρά πάρουν ο Μακ κι ο Ροντρίγκες, γνωρίζω εκ προοιμίου πως αμυντικά θα είμαι ευάλωτος ...